Hoe maak ik het verschil, wat doe ik dan precies…?
“Ik zie, ik zie wat jij niet ziet! Ik hoor, ik hoor wat jij niet hoort!“
Een objectieve blik, die zonder oordeel meedenkt kan mooie inzichten opleveren.
Grappig is dat ik in de volwassenwereld precies dezelfde patronen zie als in de kinderwereld.
– Volwassenen die niet met plezier naar hun werk gaan, de kantjes eraf lopen, in een burn-out terechtkomen, of gaan job-hoppen.
– Leerlingen die niet met plezier naar school gaan, onderpesteren, invloed hebben op hun klasgenoten door hun gedrag, soms uiteindelijk zelfs thuiszitter worden.
Gedrag dat niet gezien, gehoord of begrepen wordt komt veel voor.
Het dooft dan niet uit maar wordt steeds groter en groter.
Mijns inziens liggen er kansen de ondersteunings-vraag te zien en te horen als gedrag nog klein en subtiel is.
Als we al bij de allereerste signalen oppikken dat er een andere aanpak nodig is, kunnen we voorkomen dat gedrag ongrijpbaar of onbeheersbaar wordt.
Ik ondersteun graag door met een leeg hoofd te luisteren en met een open blik te kijken.
De oplossing zit ‘m vaak in kleine haalbare veranderingen. Wat extra tijd voor een gesprek, een plek om even alleen te mogen zijn, je eigen kracht in mogen zetten, heldere kaders en keuzes enz.enz.